Czujniki Zbliżeniowe w Maszynach JCB i Zasada Ich Działania

Czujniki zbliżeniowe to fundamentalne elementy systemów automatyki, odpowiedzialne za bezkontaktowe wykrywanie i sygnalizację obecności obiektów. W maszynach budowlanych, takich jak ładowarki teleskopowe JCB, pełnią one kluczową rolę w zapewnieniu bezpieczeństwa, precyzji działania i prawidłowego funkcjonowania wielu podzespołów, w tym systemów jazdy, sterowania oraz hamowania.

Rola Czujników Zbliżeniowych w Ładowarkach Teleskopowych JCB

W zależności od rocznika produkcji, ładowarki JCB mogą być wyposażone w sterowniki elektroniczne lub działać bez nich. Maszyny te często posiadają napęd hydrostatyczny, co dodatkowo komplikuje diagnostykę. System sterowania jazdą w ładowarkach JCB opiera się na współpracy wielu komponentów, w tym sterownika, różnego rodzaju czujników i elektrozaworów.

Problemy z Jazdą i Sterowaniem

Problem samoczynnego załączania jazdy do przodu w ładowarce teleskopowej JCB, szczególnie gdy rewers jest w położeniu neutralnym (N), może być bardzo uciążliwy i niebezpieczny, zwłaszcza podczas pracy z osprzętem. W sytuacji, gdy maszyna sama zaczyna jechać, operator jest zmuszony do wyłączenia silnika i ponownego uruchomienia, aby przywrócić prawidłowe działanie. Dopóki problem nie powróci, jazda jest możliwa, jednak nieprzewidywalność tego zjawiska stwarza ryzyko. Opisana usterka może mieć kilka potencjalnych przyczyn, takich jak uszkodzony przełącznik jazdy, przekaźnik jazdy, awaria instalacji elektrycznej lub elektrozaworu.

Kluczowe Czujniki w Systemie Sterowania Jazdą JCB

W prawidłowym działaniu maszyn JCB, szczególnie w kontekście jazdy, sterowania i bezpieczeństwa, bierze udział szereg czujników:

• Czujnik prędkości: Uszkodzony czujnik prędkości może wpływać na brak możliwości jazdy. Ważne jest również jego prawidłowe ustawienie. Skorodowana i nadszarpnięta wiązka od czujnika prędkości nie powinna powodować całkowitego braku jazdy, a jedynie jej spowolnienie.
• Czujniki ciśnienia:
  • Czujnik ciśnienia przy filtrze hydrostatu: W jednym z przypadków okazało się, że ten czujnik jest czujnikiem temperatury, a jego ewentualne nieprawidłowe działanie nie powinno blokować wysokiego biegu.
  • Czujnik ciśnienia hamulca: W niektórych modelach występuje czujnik ciśnienia na serwie hamulcowym, który odłącza napęd po naciśnięciu hamulca. Jego uszkodzenie może powodować nieodbijanie hamulca, co jest krytyczne dla bezpieczeństwa. Niesprawne światła stopu to ryzyko wypadku, a niedziałające rozłączanie napędu to spadek wydajności i szybsze zużycie hamulców.
• Czujniki zbliżeniowe na osiach: Są one kluczowe dla funkcji jazdy i sterowania:
  • Przedni czujnik: Jest kluczowy dla załączenia jakiejkolwiek funkcji jazdy. Wymaga, aby talerzyk przeszedł nad nim, inaczej funkcja nie zostanie aktywowana. Często ulegają one mechanicznemu uszkodzeniu (ścięciu, rozbiciu) lub awarii elektrycznej.
  • Tylny czujnik: Odpowiada za centrowanie tylnej osi. Sprawne czujniki zbliżeniowe powinny sygnalizować swoją obecność zapaloną kontrolką po zbliżeniu stalowego przedmiotu.
• Potencjometry przy gazie i hamulcu: Sterowanie jazdą może być również zależne od pozycji potencjometrów przy pedale gazu i hamulca. Ich nieprawidłowe położenie lub brak kalibracji, niewidoczne bez komputera diagnostycznego, mogą uniemożliwiać jazdę.

Inne Komponenty Układu Sterowania

• Moduł sterujący (sterownik): W bardziej zaawansowanych maszynach zastosowano sterownik, często firmy Sauer-Danfoss. Diagnostyka sterownika może obejmować obserwację jego diod kontrolnych, które po włączeniu zapłonu powinny świecić w określony sposób. Próby jazdy mogą generować kody błyskowe. W jednym z przypadków sterownik okazał się być zalany gumą. Rozwiązaniem okazało się skorzystanie z pomocy specjalisty, który wysłał zamienny sterownik, umożliwiając zdalną analizę parametrów i potwierdzenie poprawnego działania pozostałych komponentów.
• Elektrozawory: W układzie znajdują się dwa elektrozawory, każdy z dwiema cewkami. Cewki mogą posiadać wbudowane zabezpieczenia (np. diodę Zenera), które często ulegają zwarciu. Można je sprawdzić, podłączając napięcie z akumulatora szeregowo z żarówką halogenową (sprawna cewka nie powinna spowodować zaświecenia żarówki, a po włożeniu metalowego pręta do cewki powinien on się do niej przykleić). Sam zawór może być również uszkodzony mechanicznie (przycięty, skrzywiony) lub mieć uszkodzone uszczelnienia (oringi).

Indukcyjny Czujnik Zbliżeniowy jako Włącznik Świateł Stopu w JCB

Indukcyjny czujnik zbliżeniowy pełni kluczową funkcję włącznika świateł stopu oraz sygnału dla hamulca ręcznego w maszynach JCB. Jego zadaniem jest bezdotykowe wykrycie metalowego elementu na mechanizmie pedału hamulca (lub dźwigni) i wysłanie sygnału do instalacji elektrycznej. Awaria tego czujnika jest bardzo częstą przyczyną niedziałających świateł stopu.

Zasada Działania Indukcyjnego Czujnika Zbliżeniowego

Indukcyjny czujnik zbliżeniowy działa na zasadzie zmiany swojego pola elektromagnetycznego wskutek przemieszczania przewodnika metalicznego. Wewnątrz czujnika znajduje się cewka osadzona na rdzeniu ferrytowym, połączona z oscylatorem, przerzutnikiem Schmitta oraz wzmacniaczem wyjściowym. Oscylator generuje zmienne pole magnetyczne. Gdy obiekt metalowy zbliża się do czujnika i wkracza w pole detekcji, następuje indukowanie małego prądu (prądów wirowych) na powierzchni metalu. To prowadzi do zmiany reluktancji (oporu magnetycznego) obwodu magnetycznego, co w efekcie redukuje amplitudę oscylacji. Gdy obiekt przemieścimy bliżej czujnika i jego pola detekcji, doprowadzimy do dalszej redukcji oscylacji, a nawet do ich ustania. Przerzutnik Schmitta reaguje na te zmiany i dostosowuje stan wyjścia czujnika.

Diagnostyka i Rozwiązywanie Problemów w JCB

W przypadku wystąpienia problemów z jazdą lub hamowaniem w maszynach JCB, zaleca się systematyczne podejście do diagnozy:

1. Weryfikacja podstawowych elementów: Zacznij od sprawdzenia przełącznika jazdy, przekaźników i instalacji elektrycznej.
2. Kontrola czujników: Sprawdź działanie i stan wiązek wszystkich kluczowych czujników (prędkości, ciśnienia, położenia osi, hamulca). Problemy z czujnikami często wynikają z wilgoci i korozji na stykach. Przed podłączeniem nowego czujnika, dokładnie sprawdź i oczyść wtyczkę w instalacji maszyny.
3. Analiza elektrozaworów: Dokładnie przetestuj cewki i same zawory pod kątem uszkodzeń mechanicznych i elektrycznych.
4. Diagnostyka sterownika: Jeśli podejrzewasz awarię sterownika, rozważ skorzystanie z pomocy specjalisty lub wymianę na sprawdzony egzemplarz. Obserwacja diod kontrolnych na sterowniku może dostarczyć cennych wskazówek. Ostateczne rozwiązanie problemu samoczynnego załączania jazdy do przodu w opisywanej ładowarce JCB polegało na wymianie uszkodzonego sterownika.
5. Sprawdzenie połączeń: Upewnij się, że wszystkie połączenia elektryczne i hydrauliczne są prawidłowe i nie zostały zamienione miejscami, szczególnie w przypadku układu kierowania. W jednym z opisanych przypadków, po naprawie złącza czujnika położenia tylnej osi i jego prawidłowym ustawieniu, udało się przywrócić sterowanie wszystkimi kołami.

Ogólne Zasady Działania i Rodzaje Czujników Zbliżeniowych

Postęp technologiczny przyniósł rozwój automatyki i związanych z tym sensorów. Czujniki zbliżeniowe są jednymi z najczęściej stosowanych i stale niezastąpionych w wielu aplikacjach. Ich zadaniem jest bezdotykowa sygnalizacja obecności obiektu. Najczęściej do ich zadań należy wykrycie i sygnalizacja obecności obiektu bez kontaktu fizycznego z nim samym. Typowe aplikacje związane są najczęściej z maszynami pakującymi, drukującymi, wtryskarkami, obrabiarkami metali, liniami technologicznymi służącymi do produkcji żywności itd. Wśród czujników zbliżeniowych można wymienić czujniki:

• indukcyjne
• pojemnościowe
• fotoelektryczne
• ultradźwiękowe
• magnetyczne
• radarowe
• pasywne podczerwieni (termiczne)
• refleksyjne wykorzystujące promieniowanie jonizujące

Wykrywają one obecność obiektów lub wskazują ich brak przy użyciu pola elektromagnetycznego, światła lub dźwięku. Bez względu na rodzaj medium użytego do detekcji, wyjścia sygnalizujące oraz wejścia napięcia zasilania, niezależnie od producenta czujnika, połączone są zawsze w ten sam sposób, a sygnałom powinny odpowiadać te same kolory kabli połączeniowych. Jest to przedmiotem standardu ustalonego dla wszystkich sensorów zbliżeniowych.

Czujniki Indukcyjne

Indukcyjne czujniki zbliżeniowe są od lat bestsellerem w aplikacjach wymagających wykrycia metalowego elementu w niewielkiej odległości od sensora. Powodem jest ich odporność na trudne warunki przemysłowe; istnieją również specjalne wykonania odporne na agresywne chemicznie środowiska, posiadające poszerzony zakres temperatur pracy i inne. Mimo prostej zasady działania, użytkownicy często popełniają błędy w ich stosowaniu.

Budowa i Mechanizm Wykrywania Metali Ferromagnetycznych

Abstrahując od obudowy, indukcyjny czujnik zbliżeniowy posiada cztery główne komponenty: cewkę, oscylator, obwody detekcji i obwody wyjściowe. Oscylator generuje prąd zmienny, który przepływając przez cewkę umieszczoną wewnątrz jego obudowy wywołuje zmienne pole magnetyczne. Kierunek zamocowania cewki określa jednocześnie stronę, od której reaguje czujnik. Gdy obiekt metalowy przesuwa się przez pole detekcji, to są w nim generowane prądy wirowe. Obiekt staje się źródłem pola magnetycznego, które jest skierowane przeciwnie do wytwarzanego przez cewkę. Dzięki interakcji pól, amplituda oscylacji zmniejsza się.

Konfiguracje Wyjść (NO/NC)

Każdy sensor ma na wyjściu styki przekaźnika NO (ang. normal open - normalnie otwarty) lub NC (ang. normal closed - normalnie zamknięty) lub otwarty kolektor tranzystora wyjściowego typu: NPN NO, NPN NC, NPN NO+NC, PNP-NO, PNP-NC, PNP NO+NC. Gdy sensor jest w konfiguracji NO, stan wyjścia jest wysoki (ON), gdy obiekt wkroczy w strefę detekcji czujnika. Konsekwentnie konfiguracja NC prowadzi od przełączenia wyjścia w stan niski (OFF). Stan wyjścia następnie jest odczytywany przez zewnętrzny licznik impulsów lub sterownik PLC.

Ekranowanie i Zasięg

Indukcyjne czujniki zbliżeniowe oferowane są w dwóch wersjach: z ekranowaniem lub bez niego. Typowo, czujnik nieekranowany ma większy zasięg od wersji ekranowanej. Jeśli czujnik nie posiada ekranowania, to generowane przezeń pole magnetyczne rozprzestrzenia się we wszystkich kierunkach, mając kształt zbliżony do opony. W rezultacie sensor może być wyzwolony zarówno przez obiekt zbliżający się od tyłu pola, jak i od jego czoła. Jeśli czujnik jest ekranowany, to cewka najczęściej posiada rdzeń z materiału ferromagnetycznego, który kieruje pole magnetyczne w stronę czoła sensora. Taki czujnik wykrywa wyłącznie obiekty zbliżające się do niego od czoła. W taki rodzaj rdzenia wyposażane są również sensory nieekranowane.

Czułość na Różne Metale i Współczynnik Redukcji

Nie wszystkie czujniki indukcyjne jednakowo reagują na różne metale, ponieważ te mają odmienne właściwości fizyczne. Specyfikacja zawarta w karcie katalogowej najczęściej odnosi się do reakcji na „obiekty standardowe” wykonane z żelaza. Inne metale takie, jak: stal nierdzewna, mosiądz, aluminium, miedź mają inną kondycyjność, a tym samym inny wpływ na indukcyjność cewki czujnika. Zazwyczaj dystans, w jakim mogą zostać wykryte, jest mniejszy niż w przypadku żelaza. Dlatego też bardzo ważne jest określenie, jaki rodzaj metalu będzie wykrywany. Do poprawnego określenia dystansu zadziałania czujnika producenci podają tzw. współczynnik redukcji.

Warianty Specjalne

Niektórzy producenci wytwarzają również specjalne odmiany sensorów przeznaczonych do detekcji „trudnych” metali. Te specjalne czujniki indukcyjne określane są mianem „do metali nieżelaznych” lub „do wszystkich metali”. Pierwsza grupa czujników wykrywa aluminium znacznie lepiej i w większej odległości niż żelazo. Druga grupa wykrywa wszystkie metale w tej samej odległości. Czujniki specjalne najczęściej zawierają dwie lub trzy odseparowane od siebie cewki, podczas gdy standardowe zawierają tylko jedną.

Środowisko Pracy i Niezawodność

Czujniki indukcyjne firmy Termipol, wykonane w klasie szczelności IP67, umożliwiają im pracę w zanieczyszczonym środowisku lub narażeniu na płyny. Z braku ruchomych elementów konstrukcyjnych narażonych na zużycie, ich poprawna instalacja gwarantuje długą i bezawaryjną pracę. Czujniki indukcyjne nie oferują dużego zasięgu detekcji, ale z powodzeniem nadrabiają to swoją uniwersalnością w zastosowaniach wykrywania obiektów metalowych.

Czujniki Pojemnościowe

Czujniki zbliżeniowe pojemnościowe są w stanie wykrywać zarówno obiekty wykonane z materiałów ferromagnetycznych (tak jak czujniki indukcyjne), jak i materiałów nie wykazujących się tymi właściwościami, np. tworzywa sztucznego, drewna czy wody. Są one używane do wykrywania obiektów metalicznych i niemetalicznych. Możliwość detekcji przedmiotów z tworzywa sztucznego stanowi o przewadze sensorów pojemnościowych nad indukcyjnymi w aplikacjach automatów pakujących.

Zasada Działania

Konstrukcja czujnika pojemnościowego opiera się na wykorzystaniu dwóch płytek przewodzących (o różnych potencjałach) umieszczonych w głowicy pomiarowej. Powietrze otaczające sensor pełni rolę izolatora i w stanie normalnym pojemność układu jest znikoma. Płytki połączone są z oscylatorem, przerzutnikiem Schmitta oraz wzmacniaczem wyjściowym. Gdy obiekt pojawi się w strefie detekcji czujnika, pojemność układu wzrasta. Powoduje to zmianę amplitudy oscylacji i w konsekwencji zmianę stanu przerzutnika Schmitta oraz wyjścia. Bardzo często tego typu sensory wyposażane są w elementy regulacyjne, które umożliwiają nastawę czułości, a tym samym dystansu roboczego, co jest cechą bardzo użyteczną w aplikacjach takich jak detekcja napełnienia zbiornika cieczą.

Ograniczenia

Z powodu konieczności naładowania płytek tworzących kondensator, czujniki pojemnościowe cechują się wolniejszą odpowiedzią (od 10Hz do 50 Hz) przy zasięgu od 3mm do 60mm. Ich podstawową wadą jest wrażliwość na właściwości dielektryka pomiędzy okładzinami (wilgotność powietrza, zanieczyszczenia, wióry itp.), zwłaszcza gdy obiekt mierzony (np. poziom cieczy w zbiorniku) jest w relatywnie dużej odległości. Z powodu możliwości detekcji bardzo wielu materiałów konieczny jest odpowiedni montaż tak, aby obiekty niebędące „celem” nie były wykrywane. Z tego powodu zaleca się stosowanie czujników indukcyjnych w przypadku detekcji materiałów ferromagnetycznych (metal) w celu uniknięcia zakłóceń.

Czujniki Fotoelektryczne

Czujniki fotoelektryczne należą do jednych z najszerzej używanych w przemyśle. Są one w stanie bezkontaktowo wykrywać obiekty z odległości od 1 mm do ponad 60 m. Współcześnie źródłem światła są albo diody LED, albo diody laserowe. Aby uodpornić czujnik na zakłócenia, a także zmniejszyć pobór energii, bardzo często wiązka światła poddawana jest modulacji. Odbiornik bazuje na elemencie fotoelektrycznym. Klasyfikacja tych czujników odbywa się na podstawie metody, z jaką światło jest emitowane i przechwytywane przez detektor. Zalety tego typu sensorów to duża rozdzielczość umożliwiająca detekcję również bardzo małych obiektów i niewielkich przemieszczeń, duży zasięg detekcji oraz krótki czas reakcji. Podstawową wadą jest wrażliwość na zanieczyszczenia, na kolor powierzchni i jej zdolność do odbijania/pochłaniania światła.

Typy Czujników Fotoelektrycznych

• Czujniki barierowe (Through-beam): Są najbardziej niezawodną grupą czujników fotoelektrycznych. Emiter i detektor umieszczone są w oddzielnych obudowach. Emiter w sposób ciągły emituje wiązkę światła, a detekcja następuje, gdy obiekt przetnie tę wiązkę i zasłoni detektor. Pomimo dużej niezawodności czujnik tego typu jest rzadko wybierany z powodu trudnej instalacji. Jednakże w przypadku, gdy potrzebujemy wykrywać przedmioty usytuowane w dużej odległości (25 m i więcej), mogą okazać się właściwym rozwiązaniem. Typowa częstotliwość pracy to 500 Hz, a wyróżniającą cechą jest możliwość pracy w środowisku z zanieczyszczoną atmosferą, np. pyłem.
• Czujniki z elementem odblaskowym (reflektorem): Charakteryzują się dużym zasięgiem detekcji (do 10 m). Działają na identycznej zasadzie jak czujniki typu „Through-beam”, obiekt wykryty zostaje, gdy przerwana zostanie wiązka świetlna pomiędzy czujnikiem a odbłyśnikiem. Emiter i detektor są umieszczone w jednej obudowie. Emiter emituje światło lasera, promieniowanie podczerwone lub wiązkę światła widzialnego, która zostaje odbita od elementu odblaskowego i trafia do detektora. Celem uniknięcia zakłóceń od obiektów błyszczących często stosuje się światło spolaryzowane.
• Czujniki dyfuzyjne: Posiadają zabudowane w jednej obudowie emiter oraz detektor, jednakże w tego typu konstrukcji to obiekt wykrywany odbija promieniowanie i tym samym pełni rolę reflektora. Są one stosowane np. w publicznych toaletach do kontroli wypływu wody. Z powodu dużej zależności od właściwości fizycznych powierzchni obiektów wykrywanych, czujniki typu „Diffuse” powinny być dobierane do odpowiednich aplikacji. Mogą być również stosowane w celu rozróżniania przedmiotów jasnych od ciemnych.

Czujniki Ultradźwiękowe

Czujniki zbliżeniowe ultradźwiękowe są szeroko używane w zastosowaniach przemysłowych. Do działania wykorzystują falę akustyczne, co powoduje, że nie są wrażliwe na przeźroczystość lub kolor obiektów. Zastosowanie tego typu czujników pozwala na rozwiązanie problemów trudnych dla poprzednich typów czujników, np. detekcji na dużym dystansie przeźroczystego szkła lub płyt z tworzyw sztucznych, ciągły pomiar poziomu cieczy lub materiałów sypkich.

Zasada Działania

Ultradźwiękowe czujniki typu „Diffuse” składają się z przetwornika dźwiękowego, który emituje impulsową falę akustyczną, a następnie rejestruje odpowiedź w postaci fali odbitej. Zakres działania dla tego typu czujnika wynosi w standardowych rozwiązaniach do 2,5 m. Czułość sensora może być dostosowana za pomocą potencjometru umieszczonego na obudowie.

Czujniki Magnetyczne

Czujnik magnetyczny jest najprostszym z dostępnych w handlu. Tego typu sensor reaguje na pole magnetyczne magnesu stałego lub elektromagnesu, zwierając swoje styki. Do jego konstrukcji bardzo często wykorzystuje się kontaktrony, które mają styki zamknięte w hermetycznej obudowie szklanej wypełnionej gazem obojętnym. Styki wykonane są z materiału odpowiedniego dla przewodzenia małych prądów. Można je również wykonywać w wersjach przeznaczonych do przenoszenia dużych obciążeń indukcyjnych i dzięki temu załączać układy wykonawcze wnoszące obciążenia do kilku Amper bez elementów pośredniczących. Wśród zalet można wymienić prostotę budowy, brak elementów elektronicznych, bardzo dobre zabezpieczenie przed wpływami środowiska oraz małą wrażliwość na przepięcia i przetężenia.

Standardy Interfejsów i Podłączeń Czujników Zbliżeniowych

Bez względu na producenta, czujniki zbliżeniowe charakteryzują się zestandaryzowanymi sposobami podłączenia. Jest to kluczowe dla ich uniwersalności i łatwości integracji z systemami automatyki.

Interfejs Dwuprzewodowy

Sensory w niego wyposażone zawierają wzmacniacz wyjściowy, który może sterować obciążeniem szeregowym. W takim systemie szczątkowy prąd spoczynkowy przepływa przez obciążenie, zasilając układy elektroniczne czujnika w stanie czuwania. W stanie załączenia spadek napięcia na obciążeniu nie może wpływać na pracę czujnika, dlatego stosując sensory tego typu należy przestrzegać zaleceń producenta odnośnie parametrów podłączanych obciążeń. W niemalże identyczny interfejs dwuprzewodowy wyposażone są sensory magnetyczne, które są najprostszym rodzajem czujnika, zawierającym styki wykonane z materiału ferromagnetycznego zwierające się pod wpływem zewnętrznego pola magnetycznego.

Interfejs Trój- i Czteroprzewodowy

Obecnie najczęściej spotykany jest interfejs trójprzewodowy. Nieco rzadziej spotykana jest jego odmiana czteroprzewodowa. Sensory wyposażone w interfejs trójprzewodowy posiadają wzmacniacz wyjściowy NO lub NC sterujący dołączonym obciążeniem. Sensory z interfejsem czteroprzewodowym posiadają komplementarne wyjścia (NO + NC). Oba rodzaje czujników są wyposażone w wyjścia typu PNP lub NPN, standardowo zabezpieczone przed zwarciem oraz przepięciami generowanymi przez obciążenia indukcyjne. W przypadku trzech kabelków (np. czarny, niebieski, brązowy) należy sprawdzić ich kolejność, aby uniknąć uszkodzenia.

Interfejs Analogowy

Sensory wyposażone w interfejs analogowy są odmianą sensorów z interfejsem trójprzewodowym, z tym że prąd lub napięcie wyjściowe są proporcjonalne do odległości pomiędzy sensorem a obiektem. Tego typu urządzenia mogą służyć nie tylko jako czujniki obecności, ale również jako dalmierze. Stosowanie ich jako czujników obecności wymaga zastosowania zewnętrznych układów komparatorów napięcia lub prądu, co nie w każdej sytuacji się opłaca.

Sensory NAMUR

Jest to rodzaj czujników analogowych, modulujących proporcjonalnie do odległości pomiędzy czołem sensora a obiektem prąd zasilający czujnik. Sensory tego typu nie posiadają wbudowanego wzmacniacza. Wyposażone są w rodzaj interfejsu dwuprzewodowego. Prąd płynący przez sensor zależy od dystansu pomiędzy czujnikiem a obiektem. Sensory NAMUR predysponowane są do użycia w środowisku wybuchowym i łatwopalnym. Prąd płynący w obwodzie oraz napięcie zasilające ograniczane są do bezpiecznych dla takich warunków wartości. Dodatkowo, ze względu na środowisko pracy, sensor nie posiada żadnych elementów łączących i przełączających mogących spowodować iskrzenie.

tags: #czujniki #zblizeniowe #jcb #opuszczania #stop