Marka IFA (Industrieverband Fahrzeugbau), choć dziś na wpół zapomniana, była niegdyś legendą przemysłu motoryzacyjnego Niemiec Wschodnich. Została założona w 1948 roku na polecenie radzieckiej administracji wojskowej w Niemczech i obejmowała wszystkich wschodnioniemieckich producentów samochodów, motocykli, autobusów i ciężarówek.
Ewolucja i Rozwój Ciężarówek IFA
IFA W50 - Symbol Wschodnioniemieckiej Motoryzacji
Chyba najpopularniejszym modelem marki jest IFA W50, produkowany do 1990 roku. Z linii produkcyjnej Automobilwerke w Ludwigsfelde, zbudowanej specjalnie dla W50, zjechało łącznie prawie 600 000 tych samochodów. Samochód produkowano w wielu wersjach, m.in. skrzyniowej, wywrotka, nadwozie pod zabudowę, militarnej, strażackiej, dźwig, wóz spedycyjny, podwójna kabina, cysterna, meblowóz i wiele innych.
W50 był napędzany czterocylindrowym silnikiem wysokoprężnym o pojemności 6,6 l i mocy 110 KM, która w 1967 roku została zwiększona do 125 KM. Pojazd występował w dwóch rodzajach napędu: tylnym i AWD (z oznaczeniem W50 LA). Na podwoziu W50 stworzono również zamiatarkę KM 2301 (Kehrmaschine). W 1986 roku odnotowano rekordową liczbę wyprodukowanych egzemplarzy - 32 516.
Pod koniec 1959 roku w fabryce Ernst Grube Werdau rozpoczęły się prace nad następcą pojazdu ciężarowego IFA S4000-1. W 1961 roku powstał prototyp W45, który w dużej mierze odpowiadał seryjnej wersji W50. Ze względu na planowaną produkcję wielkoseryjną, 21 grudnia 1962 roku Rada Ministrów NRD podjęła decyzję o budowie fabryki i uruchomieniu produkcji w Ludwigsfelde. 17 lipca 1965 roku z taśmy produkcyjnej zjechał pierwszy egzemplarz W50.
LEGENDARNE CIĘŻARÓWKI Z NRD - IFA W50 I ROBUR
IFA L60 - Następca W50
Bezpośrednim następcą modelu H3 był model H3A o mocy 59 kW i maksymalnej prędkości 70 km/h. W latach 80. XX wieku, od 1972 do 1979 roku, trwały prace we współpracy z Robur-Werke (0611/D609) nad prototypami L60, które charakteryzowały się nową, kanciastą kabiną. Z powodów ekonomicznych i politycznych pojazdy te nie weszły jednak do produkcji seryjnej.
W 1987 roku pojawiła się zmodernizowana wersja L60 (od Ludwigsfelde). Charakteryzowała się sześciocylindrowym silnikiem 9,2 l o mocy 180 KM z fabryki w Nordhausen, odchylaną kabiną do przodu, przeprojektowaną deską rozdzielczą, kosmetycznymi zmianami kabiny oraz nowymi osiami. Z powodu embarga handlowego i zakazu sprzedaży licencji, konstruktorzy musieli zastosować dwie skrzynie biegów, dające łącznie osiem przełożeń + wsteczny. Jednak L60, ze względu na bardziej skomplikowaną konstrukcję, nie zdobył uznania klientów w NRD. Produkcja modelu L60 zakończyła się w sierpniu 1990 roku, osiągając liczbę 20 289 egzemplarzy.
Historia Eksploatacji IFA L60 w Polsce
Wszystko zaczęło się w 1989 roku, kiedy do rodziny Adama Ratajczaka z Jarocina trafiła fabrycznie nowa IFA L60. Była to dwuosiowa wywrotka z napędem na cztery koła, którą połączono z przyczepą-wywrotką marki HL, również dwuosiową i postawioną oczywiście na obrotnicy. W 1991 roku pan Adam zdał na zawodowe prawo jazdy i stał się stałym kierowcą tego pojazdu, pracując u właściciela ciężarówki, czyli jego wujka.
Charakterystyka Pracy
Praca polegała przede wszystkim na przewozie materiałów sypkich, w tym głównie tłucznia na budowę dróg, a kiedyś nawet żwiru z okolic Otmuchowa pod budowę fundamentów bazyliki w Licheniu. W 1997 roku pan Adam stał się właścicielem ciężarówki, odkupując ją od wujka, a także poważnie zmieniając jej charakter.
Świeżo powstały ciągnik został połączony z bardzo charakterystyczną naczepą - 2-osiową, 30-paletową konstrukcją burtową firmy Brandys z 1990 roku. Była to naczepa wyposażona w 9-tonowe osie Raba z oponami w rozmiarze 425, co pozwalało ładować na pojazd aż 20 ton. Mimo niewielkich rozmiarów szoferki i 12,6-metrowej naczepy, możliwości przewozowe zestawu niewiele odstawały od większych pojazdów.
Zastosowanie i Wydajność
Jedną z pierwszych tras IFY jako ciągnika był kurs do zalanego przez powódź Wrocławia z naczepą pełną darów dla mieszkańców miasta. Codzienna praca pojazdu polegała przede wszystkim na wożeniu środków chemicznych, a przez pewien czas także dżemów. Ładunki tego typu nie należą do lekkich, dlatego na pokładzie naczepy wielokrotnie znajdowało się nawet około 20 ton. 180-konny silnik miał wówczas mnóstwo roboty, ale radził sobie z takim ciężarem.
Spalanie wynosiło od 24 do 30 litrów, natomiast na w miarę równym terenie udawało się utrzymać prędkość około 70-80 km/h. Cały zestaw przez kilkanaście lat pracował bardzo dzielnie.
Renowacja i Długowieczność
W 2000 roku oba pojazdy zostały rozebrane, wypiaskowane i pomalowane na nowo, co miało uchronić blachę przed rdzą. Do tego doszło spawanie głowic silnika, które stały się podobno jeszcze trwalsze niż w oryginale, a z czasem także remont jednostki z wymianą tulei i tłoków. Mosty i skrzynia biegów nigdy nie wymagały napraw.
Przebieg ciężarówki nie jest do końca znany, gdyż w 2001 roku zamontowano nowy tachograf. Ten nowy tachograf wskazuje dziś pół miliona kilometrów, zaś przed jego zamontowaniem na koła nakręciło się podobno około trzystu tysięcy. Razem daje to około osiemset tysięcy kilometrów, co jest doskonałym wynikiem jak na wschodnioniemiecką ciężarówkę eksploatowaną w nietypowy dla niej sposób. Co więcej, przebieg ten cały czas się zwiększa. Adam Ratajczak ma co prawda od trzech lat nowszą ciężarówkę, konkretnie Iveco Stralis z naczepą, lecz od czasu do czasu wsiada także za kierownicę IFY i rusza nią do pracy. Obecnie właściciel rozważa sprzedaż całego zestawu, choć darzy auto ogromnym sentymentem.
Zmiana Sytuacji Politycznej a Losy IFA
Przełom nastąpił w 1990 roku i fundamentalna zmiana ówczesnej sytuacji politycznej w Niemczech. Chociaż IFA planowała wyprodukować nowy model na początku roku, po przeprowadzeniu ankiety i stwierdzeniu, że jej samochody nie mają szans na wolnym rynku, w lipcu 1990 roku definitywnie zaprzestała produkcji własnych samochodów.
Po zjednoczeniu Niemiec pojazdy z fabryki w Ludwigsfelde nie mogły w żaden sposób konkurować z nowoczesnymi konstrukcjami z zachodu, a dodatkowo fabryka popadła w problemy finansowe. W efekcie współpracy z koncernem Daimler-Benz w dniu 3 maja 1990 roku stworzono prototyp IFA 1318, który był bliźniaczą odmianą ciężarówki Mercedes-Benz LK, jednak z podzespołami z modelu L60.