Witajcie koledzy! Chciałbym zaczerpnąć Waszej opinii na temat kosiarki bijakowej. Czy ktoś z Was posiada i używa takiego sprzętu? Jakie są różnice poza zespołem tnącym między kosiarką bijakową a rotacyjną i co Waszym zdaniem jest lepsze?
Kosiarka bijakowa a rotacyjna: Kluczowe różnice
Kosiarka bijakowa i rotacyjna to całkowicie różne urządzenia. Kosiarka rotacyjna tnie trawę i układa ją w pokos, nie uszkadzając tego, co skosiła. Natomiast kosiarka bijakowa robi z roślinności miazgę, a jej zapotrzebowanie na moc jest znacznie większe.
Użytkownik poszukuje sprzętu, który pozwoli mu skosić chaszcze, duże pokrzywy i inne zarośla na działce o powierzchni około 70 arów. Kosiarka bijakowa, choć droga, jest w stanie poradzić sobie z takimi zadaniami, jak likwidacja chaszczy czy koszenie trawy np. w sadzie. Wymaga jednak sporej mocy i praca nią nie przebiega zbyt szybko, choć efekt rozdrobnienia roślinności jest bardzo dobry.
Alternatywnie, sugerowana jest zwykła kosiarka rotacyjna, która lepiej poradzi sobie w dużej trawie. Umożliwia ona również zgrabienie i wywiezienie pokosu, co jest korzystne, gdy chcemy zapobiec rozsiewaniu nasion na polu. Kosiarki rotacyjne są uniwersalne, można je podczepić praktycznie do każdego ciągnika, a praca nimi jest szybsza.
Zastosowanie i wybór kosiarki do trudnych terenów
Dla posiadaczy ciągnika Ursus C-360, dobrym rozwiązaniem może być kosiarka czeska, która jest większa i tańsza od polskich odpowiedników. W przypadku trudnych terenów zarośniętych chaszczami i młodymi drzewkami, mulczer jest urządzeniem stworzonym do takich zadań. Jednak mulczer może być zbyt drogim zakupem na 70 arów.
Kosiarka sadownicza, choć nie jest przeznaczona do koszenia krzaków, radzi sobie z patyczkami i trawą. W przypadku dużej trawy, kosiarka sadownicza może mieć problem z przejściem, ale zastosowanie metody dwuetapowego koszenia (najpierw wysoko, potem nisko) może przynieść zadowalające rezultaty.
Kosiarka bijakowa o szerokości 2 metrów jest maszyną przeznaczoną do koszenia dużych powierzchni trawy, zarośli i drobnych krzewów. Dzięki szerokiemu pasowi roboczemu i wytrzymałym bijakom, umożliwia szybkie i równomierne rozdrabnianie roślinności.
Profesjonalny model kosiarki bijakowej Jansen, wyposażony w wytrzymałe bijaki i mocny silnik, zapewnia szybkie rozdrabnianie trawy, krzewów i drobnych gałęzi, co czyni ją idealnym narzędziem do wymagających terenów zielonych i rolniczych.
Kosiarka bijakowa 220, charakteryzująca się dużą mocą i szerokim pasem roboczym, została stworzona do koszenia rozległych terenów zielonych. Solidne bijaki i hydrauliczny napęd pozwalają jej radzić sobie z zaroślami, krzewami i wysoką trawą, zapewniając równomierny efekt koszenia.
Opinie użytkowników i porównanie marek
Niektórzy użytkownicy zastanawiają się nad wyborem kosiarki z wałem kopiującym lub kołami podporowymi, głównie do koszenia łąk na terenach podmokłych. Rozważany jest mulczer firmy Orkan (model z wałem fi160), jednak pojawiają się wątpliwości co do jego pochodzenia (podejrzenie o chińską produkcję).
Pojawiły się również opinie o kosiarkach Orkan Stark, AGf Sanko jako produktach chińskich. Jeden z użytkowników, po dwóch latach użytkowania sprzedał kosiarkę innej marki (która okazała się być chińska, mimo polskiego oznaczenia) i kupił kosiarkę marki PRO-DAR.
Warto zaznaczyć, że kosiarka sadownicza, choć toporna, jest prawie niezniszczalna. W przypadku ciągnika C-60, praca z nią przebiega sprawnie. Umożliwia ona koszenie bardzo wysokich roślin, takich jak mieszanki na kiszonkę (kukurydza, słonecznik) czy rozbijanie kłaków ziemniaków.
Znalezienie uczciwego sprzedawcy kosiarki może być wyzwaniem. Kosiarkę sadowniczą można jednak stosunkowo tanio naprawić lub zregenerować. Przekładnia z kompletem noży kosztowała około 1500 zł, a obudowę można wykonać samemu, wzorując się na dostępnych na rynku rozwiązaniach.
Przechowywanie ibelowanie słomy
Dyskusja objęła również kwestię przechowywania słomy. Rozważano prasowanie jej w kostkę i zwożenie do stodoły lub belowanie w baloty i przechowywanie pod folią na polu.
Wybór metody zależy od dostępności ludzi do zwózki lub posiadania tura. Do zwiezienia kostek z kilku hektarów potrzeba minimum czterech osób. Kostka jest wygodniejsza dla mniejszych gospodarstw. Posiadając ładowacz czołowy (tur), łatwiej jest operować belami, co pozwala na zachowanie wolnej przestrzeni w stodole. Folia do okrywania bel nie jest droga i może być używana przez kilka lat, podczas gdy przy kostkach praca jest bardziej fizyczna.
Kostka jest uznawana za bardziej praktyczną dla małych gospodarstw. Należy unikać przechowywania słomy w wilgoci, aby zapobiec pleśnieniu, co skutkowałoby jedynie powstaniem obornika w stodole.
