MAN F2000 do dziś ceniony jest za prostą i trwałą konstrukcję. W 1995 roku model ten został laureatem tytułu Międzynarodowy Samochód Ciężarowy Roku, co było czwartym takim wyróżnieniem dla monachijskiego producenta MAN, najczęściej nagradzanego koncernu w historii konkursu International Truck of the Year.
Kontekst historyczny i konkurencja
Model F2000 nie był całkowicie nową konstrukcją, a jedynie głęboką modernizacją poprzednika - modelu F90, który zdobył tytuł International Truck of the Year w 1987 roku. Od swojego poprzednika F2000 przejął kabinę i ramę, natomiast zawieszenie i niektóre silniki poddano modernizacji. W 19. edycji plebiscytu International Truck of the Year, najsilniejszym rywalem MAN F2000 był DAF 95 500 Super Space Cab. Holenderski samochód górował nad niemieckim przede wszystkim poziomem komfortu w kabinie.
Charakterystyka kabin MAN F2000
Na tle ówczesnej konkurencji, pod względem ergonomii wnętrza i stylu, kabina F2000 nie była wzorem, gdyż jej konstrukcja liczyła już wówczas 8 lat. Mankamentem był wnikający do wnętrza tunel silnika, słabej jakości tworzywa sztuczne oraz niewystarczający zakres regulacji kolumny kierownicy, co było szczególnie niewygodne dla wyższych kierowców i na dalekich trasach powodowało ból nadgarstków. Mimo tych niedoskonałości, kabina została dość wysoko oceniona przez jurorów, przede wszystkim za dobre wyciszenie i widoczność.
Nowy MAN TGX 2020 - nowe wnętrze kabiny GX, SmartSelect. New MAN Interior cabin
Rodzaje kabin
Do modelu F2000 oferowane były cztery rodzaje kabin:
- krótka, tzw. dzienna,
- przedłużona sypialna,
- czterodrzwiowa załogowa (wykorzystywana głównie w zabudowach pożarniczych),
- przedłużona sypialna z podwyższonym dachem.
Ta ostatnia montowana była głównie w ciągnikach siodłowych używanych w transporcie międzynarodowym. Dzięki wysokości wnętrza wynoszącej 2170 mm (ponad 2m), zapewniała dwóm osobom komfortowe warunki do wypoczynku. Kabina ta była oferowana pod nazwą Commander i Roadhaus - stosowano ją zazwyczaj w wersjach wyposażonych w najmocniejsze silniki.
Układ napędowy i konfiguracje
Mocną stroną typoszeregu F2000 był natomiast układ napędowy, szczególnie ceniony za niezawodne i trwałe silniki. Podstawowymi jednostkami napędowymi w modelu F2000 były rzędowe silniki 6-cylindrowe. Te 12-litrowe jednostki oferowano w trzech zakresach mocy: 310 KM (228 kW), 360 KM (265 kW) i 410 KM (302 kW). Przez pewien czas montowano także silnik 5-cylindrowy o pojemności 10 l, który jednak nie cieszył się zbyt dużą popularnością i został wycofany. Najmocniejszym silnikiem w ofercie była widlasta 10-cylindrowa jednostka rozwijająca moc 600 KM (441 kW).
Trwałość i tolerancja silników
Dużą zaletą silników montowanych w modelu F2000 była ich trwałość, nierzadko przekraczająca do remontu 1,5 mln km. Korzystna była również duża tolerancja na słabej jakości paliwo oraz ułatwiający dokonywanie napraw w „polowych warunkach” brak elektroniki w osprzęcie.
Wielość konfiguracji
Mocną stroną ciężarówki MAN F2000 była mnogość konfiguracji układów napędowych i rozstawu osi. Samochód jako podwozie pod zabudowę oferowany był z układami napędowymi: 4×2, 4×4, 6×2, 6×4, 6×6, 8×4, 8×6, 8×8 (rozstaw osi 3500-5275 mm, dmc. 18-48 t). Jako ciągniki siodłowe i siodłowo-balastowe samochód był dostępny w konfiguracjach 4×2, 6×2, 6×4, 8×4 (rozstaw osi 3575-4525 mm, dmc. 19-41 t). MAN F2000 był często wybierany jako nośnik zabudów specjalistycznych.
Indywidualne modyfikacje wnętrza
Ciężarówka F2000 z końca produkcji, wariant 19.464 z 2001 roku, zakończyła pewną epokę w historii niemieckiego producenta. Była to ciężarówka bardzo prosta konstrukcyjnie i dzięki temu nieprzeciętnie wytrzymała. Na filmie można zobaczyć wnętrze auta, które pełne jest falbanek, złoto-białej tapicerki i niezliczonych „bibelotów”. Te modyfikacje sprawiają, że wnętrze wygląda dosyć odrzucająco. Jedno jest jednak pewne - na twarzy kierowcy nie brakuje zadowolenia, co ewidentnie świadczy o jego dumie z pojazdu i dbałości o niego.