Świerk srebrny, znany również jako świerk kłujący, to popularne drzewo iglaste, chętnie wybierane do ogrodów ze względu na swój dekoracyjny wygląd. Jego srebrzyste igły doskonale kontrastują z innymi roślinami o intensywniejszych odcieniach zieleni, co czyni go atrakcyjnym elementem krajobrazu. W niniejszym artykule przedstawiamy szczegółowy przewodnik dotyczący sadzenia świerka srebrnego, ze szczególnym uwzględnieniem techniki sadzenia z użyciem sadzarki.
Charakterystyka świerka srebrnego
Świerk srebrny jest drzewem o wysokich walorach dekoracyjnych, a jego nazwa pochodzi od unikalnego koloru igieł. Zazwyczaj igły świerka kłującego mają długość od 1 do 3 cm i występują w odcieniach zielononiebieskich lub szarosrebrnych, co nadaje im efekt delikatnego oszronienia.
W naturalnych warunkach świerki te mogą osiągać nawet do 40 metrów wysokości. Odmiany ogrodowe są znacznie mniejsze, dorastając zazwyczaj do 10-15 metrów. Dla osób zainteresowanych uprawą świerka srebrnego w doniczce, dostępne są odmiany karłowate, których wysokość waha się od 70 cm do 3 metrów. Niższe odmiany doskonale sprawdzają się jako ozdoba balkonów czy tarasów.
Wzrost świerka srebrnego jest stosunkowo wolny, wynoszący od 3 do 25 cm rocznie, w zależności od gatunku. Często dopiero po kilku latach pojawia się konieczność przesadzenia młodej rośliny w ogrodzie. Ze względu na swój stożkowy pokrój, przypominający naturalną choinkę, świerk srebrny jest często wybierany jako drzewko bożonarodzeniowe i rzadko wymaga dodatkowego przycinania w celu nadania mu odpowiedniego kształtu.
Odmiany świerka srebrnego do ogrodu i na taras
Obok klasycznych odmian, występują również odmiany płaczące, które wymagają specjalnego przygotowania poprzez szczepienie na pniu, co pozwala na uzyskanie pożądanych cech wyglądu. Taki świerk srebrny szczepiony, znany również jako świerk na pniu, jest często wykorzystywany do tworzenia dekoracyjnych żywopłotów lub wyznaczania alejek w parkach miejskich.
Do najpopularniejszych odmian świerka srebrnego należą:
- Marigold - odmiana o stożkowym pokroju i znacznej szerokości, dorastająca do 3,5 metra. Charakteryzuje się żółtawymi nowymi przyrostami, które wiosną nadają drzewu interesujący wygląd.
- Białobok - polska odmiana świerka srebrnego o kremowych przyrostach. Jest to odmiana średniej wielkości, osiągająca maksymalnie 2 metry wysokości.
- Kaibab - jedna z największych odmian świerka srebrnego, wyróżniająca się szybkim wzrostem. Dorasta do 40 metrów, dlatego najczęściej spotykana jest w dużych przestrzeniach miejskich lub na rozległych działkach, gdzie służy do ogrodzenia posesji.
- Iseli Fastigiate - odmiana odpowiednia do nasadzeń przy granicy działki, tworząca ciekawe żywopłoty. Szczególnie efektownie prezentuje się w pokroju kolumnowym. Dorasta do 10 metrów wysokości.
Kiedy sadzić świerk srebrny?
Drzewka iglaste, takie jak świerk srebrny, jodła kaukaska czy świerk pospolity, najlepiej sadzić w okresie wiosennym lub jesiennym, gdy wzrost roślin jest zahamowany przez zimowy okres spoczynku. W Polsce sezon wiosenny trwa zazwyczaj od początku marca do końca kwietnia, natomiast sezon jesienny od początku września do końca listopada.
Te daty są jedynie orientacyjne i wszystko zależy od bieżących warunków atmosferycznych, które muszą być sprzyjające dla sadzonek. Najlepszym terminem na sadzenie iglaków jest początek września, ponieważ okres jesienny, z częstymi deszczami i wysoką wilgotnością, sprzyja lepszemu przyjmowaniu się sadzonek. Ważne jest, aby sadzić świerki zaraz po ich zakupie.
Planowanie nasadzeń i przygotowanie gleby
Przed przystąpieniem do sadzenia choinek na plantacji, należy odpowiednio wcześniej zaplanować nasadzenia i przygotować glebę. Najlepiej przyjmują się sadzonki z gołym systemem korzeniowym lub w pojemniku, które rosły na otwartej przestrzeni, a nie w szklarni czy pod namiotem, gdyż są one lepiej przystosowane do zmiennych warunków atmosferycznych.
Przy planowaniu nasadzeń, kluczowe jest sprawdzenie prognozy pogody. Należy wybrać taki okres, aby przez co najmniej siedem dni po posadzeniu panowały dodatnie temperatury. Pozwala to uniknąć ryzyka pękania ziemi i wymarznięcia korzeni przez mróz. W idealnych warunkach po posadzeniu powinny być prognozowane opady deszczu, jednak w przypadku ich braku, sadzonki można podlać.
Jeśli wilgotność gleby jest zbyt duża i na dnie dołka gromadzi się woda, sadzenie należy odłożyć na późniejszy termin. Nadmierna wilgoć grozi gniciem korzeni i niskim procentem przyjęć choinek. System korzeniowy świerka srebrnego jest dobrze rozbudowany i sięga głęboko w ziemię, co sprawia, że gatunek ten dobrze znosi dłuższe okresy suszy. Świerki preferują podłoże kwaśne i lekko wilgotne. Stanowisko do sadzenia powinno być dobrze nasłonecznione, gdyż w cieniu drzewo może szybko tracić igły.
Technika sadzenia świerka srebrnego sadzarką
Sadzonki świerka srebrnego sadzi się ręcznie lub za pomocą sadzarek. Na ogół używa się sadzonek 3-4 letnich w przypadku świerka. Zastosowanie sadzarki umożliwia zachowanie dokładniejszych odległości między rzędami i sadzonkami, jednak sadzenie ręczne często zapewnia większą precyzję w kwestii głębokości sadzenia.
Plantacja AleChoinki - nowe sadzonki prosto z Danii
Wskazówki dotyczące sadzenia
- Głębokość sadzenia: Świerki sadzi się na tej samej głębokości, na której rosły w szkółce. Aby to oszacować, należy zwrócić uwagę na zgrubienie (szyjkę korzeniową) na pniu, które powinno znajdować się na równi z powierzchnią ziemi.
- Ułożenie korzeni: Podczas sadzenia korzenie świerka powinny zwisać ku dołowi pod kątem prostym w stosunku do ziemi. Jeśli korzenie są zbyt długie, należy je lekko podciąć, na przykład sekatorem.
- Umieszczenie sadzonki: Sadzonkę umieszczamy w ziemi i powoli zasypujemy. Następnie ziemię wokół sadzonki należy udeptać. Należy zwrócić uwagę, aby wokół rośliny nie tworzył się dołek; jeśli tak się stanie, należy go uzupełnić ziemią i ponownie udeptać.
- Odległości sadzenia: Drzewka sadzi się w odległości 1-1,2 metra między rzędami i co 1 metr w rzędzie. Zachowanie odpowiednich odległości jest kluczowe dla późniejszego wzrostu i formowania stożkowego kształtu choinki. Na plantacji choinek, dla jak najlepszego wykorzystania powierzchni, powinno się sadzić około 8000 sztuk sadzonek na hektar, zachowując odległość 1m/1,2m (1 metr między sadzonkami w rzędzie, 1,2 metra między rzędami lub odwrotnie).