Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT) i zasady jej stosowania

Na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej zarządza się, co następuje. Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT) jest usystematyzowanym zbiorem obiektów majątku trwałego służącym m.in. celom ewidencyjnym. Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dzienniku Ustaw w latach 1996, 1997, 1998, 2001, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 oraz 2010.

Obowiązek klasyfikacji i odpowiedzialność podatnika

Zgodnie z prawem, jedynie podatnik ma możliwość, prawo i obowiązek zaklasyfikowania swojej działalności czy produktu do określonego grupowania. Główny Urząd Statystyczny (GUS) wydaje pomocniczo tzw. informacje dotyczące standardów klasyfikacyjnych, jednak to na podatniku ciąży obowiązek odpowiedniego opisania stanu faktycznego. Wadliwie opisany stan faktyczny oznaczać może nieprawidłową interpretację GUS. Ważne jest, aby już na etapie przygotowywania wniosku do GUS wiedzieć, od jakich okoliczności w danym przypadku zależy klasyfikacja działalności czy produktu.

Podstawy prawne KŚT

Klasyfikacja Środków Trwałych opiera się na wielu aktach prawnych, które regulują zarówno jej stosowanie, jak i powiązane klasyfikacje:

• Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. 2002 r. Nr 76, poz. 694, z późniejszymi zmianami).
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 89, poz. 844, z późniejszymi zmianami).
• Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 oraz z 2002 r. Nr 18, poz. 170).
• Ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 oraz z 2004 r. Nr 141, poz. 1492).
• Ustawa Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 41, Nr 92, poz. 881, Nr 93, poz. 899, Nr 96, poz. 959).

W przypadku powiązań z klasyfikacjami PKOB i PKWiU, po symbolach wpisano znak "x", co oznacza, że zostały one zagregowane, czyli ograniczone do podgrup.

Definicja i struktura obiektów w KŚT

Obiektem inwentarzowym, wliczanym do ewidencji, może być pojedynczy przedmiot, np. pojazd mechaniczny, lub tzw. obiekt zbiorczy, którym mogą być np. narzędzia. Przypisane zostały symbole dwucyfrowe, a dalsze uszczegółowienie jest możliwe w zależności od potrzeb. Obiekty klasyfikuje się według ich przeznaczenia użytkowego, np. mieszalniki cieczy na ciśnienie do 16 atm. mają symbol 471. Grunty klasyfikuje się w zależności od rodzaju gruntu, którego dotyczy. Do KŚT zalicza się również obiekty pomocnicze obsługujące dany budynek, np. podwórka, place, ogrodzenia, studnie itp.

Klasyfikacja budynków i budowli

W KŚT rozróżnia się budynki mieszkalne, wykorzystywane do celów mieszkalnych zgodnie z ich przeznaczeniem, oraz budynki niemieszkalne, których przeznaczenie jest czasem niezgodne ze stanem faktycznym, np. po robotach budowlano-adaptacyjnych. Ważne jest, że w KŚT nie występują dotychczasowe podziały z PKOB ani z KRŚT'91.

Elementy wchodzące w skład obiektów budowlanych:

• Instalacje wbudowane: stanowią w zależności od rodzaju, np. instalacje grzewcze, wentylacyjne, wodociągowe, kanalizacyjne, elektryczne. Są to instalacje wbudowane w konstrukcję budynku na stałe.
• Stałe wyposażenie dodatkowe: np. wbudowane meble.
• Obiekty inżynierii lądowej i wodnej: Przy budowlach liniowych, np. drogach, wyróżnia się "Urządzenia techniczne". Zaliczane są tu piece przemysłowe (posiadające cechy budowli), obiekty kopalniane (kamieniołomy, żwirownie), obiekty wytwarzające energię elektryczną (np. elektrownie), obiekty wypoczynkowe oraz inne obiekty na wolnym powietrzu (korty tenisowe, odkryte baseny).

Należy pamiętać, że obiekty kempingowe sklasyfikowane są w osobnym rodzaju. Budynki kulturalne obejmują muzea i biblioteki. Budynki rolnicze mogą służyć do krótkotrwałego zakwaterowania (z wyjątkiem domów jednorodzinnych) oraz do sprawowania kultu religijnego i czynności religijnych.

Klasyfikacja maszyn i urządzeń specjalistycznych

Maszyny i urządzenia ogólnego zastosowania (Grupa 4)

Grupa 4 obejmuje maszyny ogólnego zastosowania, np. pompy, sprężarki, wentylatory. Obiektem w tej grupie jest kompletna maszyna, urządzenie lub agregat wraz z wyposażeniem, fundamentem (o ile występuje) oraz stałym wyposażeniem dodatkowym. Do tej grupy zalicza się m.in.:

• Mieszalniki cieczy na ciśnienie do 16 atm. (rodzaj 471).
• Maszyny do obróbki blach cienkich, w tym kombinowane do walcowania blach cienkich.

Maszyny i urządzenia przemysłu farmaceutycznego i pokrewnych (Rodzaj 501)

Rodzaj 501 obejmuje aparaty szklane do destylacji, pojemniki szklane, reaktory szklane i porcelanowe, chłodnice szklane i parownice porcelanowe, porcelanowe młyny kulowe, ultrawirówki, tabletarki, aparaty do mycia i sterylizowania fiolek, ampułek, flakonów i obcinania ampułek; aparaty do napełniania, dozowania i pakowania, aparaty do drukowania fiolek, ampułek i etykietowania, maszyny do wyrobu nici chirurgicznych oraz inne maszyny, urządzenia i aparaty przemysłu farmaceutycznego i przemysłów pokrewnych. Obiektem jest poszczególna maszyna, urządzenie lub aparat wraz z normalnym wyposażeniem, stanowiące konstrukcyjną całość. W skład obiektu wchodzą m.in. przyrządy kontrolno-pomiarowe, wykładziny, wymurówki.

Maszyny i urządzenia przemysłu gazów technicznych (Rodzaj 506)

Rodzaj 506 obejmuje: ubijarki potrząsalne, aparaty do rektyfikacji powietrza (506-1, 506-2), odgazowywacze i zasobniki tlenu ciekłego (506-3) oraz wytwornice gazów, aparaty do napełniania butli i zbiorników gazami i cieczami, pomocnicze aparaty i maszyny przemysłu gazów technicznych oraz inne maszyny i urządzenia tego przemysłu. Obiektem jest poszczególna maszyna, urządzenie lub aparat wraz ze stałym wyposażeniem - stanowiący konstrukcyjną całość.

Maszyny i urządzenia przemysłu rafineryjnego (Rodzaj 507)

W ramach rodzaju 507 zaklasyfikowano do zbiorów: krystalizatory (507-2, 507-3) oraz komory potne (507-4). Obiektem jest poszczególna maszyna, urządzenie (agregat rafineryjny) wraz ze stałym wyposażeniem stanowiący konstrukcyjną całość.

Inne maszyny i urządzenia specjalistyczne:

• Maszyny torfiarskie: Skład poszczególnych maszyn lub urządzeń torfiarskich stanowi z reguły kompletna maszyna lub urządzenie wraz z normalnym wyposażeniem oraz silnikiem napędowym elektrycznym lub spalinowym.
• Piece przemysłowe: Sklasyfikowane w rodzajach 460 do 466 (np. szybowy, obrotowy, muflowy, półkowy, niskoszybowy). Nie należy zaliczać do nich pieców stanowiących konstrukcyjną całość ze sztuką piecową, która jest obiektem odrębnym.
• Kruszarki, gniotowniki, młyny, sita i sortowniki: Występujące w przemyśle syntezy chemicznej, należy zaklasyfikować do odpowiednich rodzajów.
• Maszyny do wyrobu cementu: Urządzenia specjalne służące do produkcji cementu.

Elementy wchodzące w skład maszyn i urządzeń

W skład obiektu (maszyny, urządzenia lub agregatu) wchodzi z reguły samoinstruktaż tzw. sprzętowy, a nie poszczególne urządzenia je tworzące. Maszyny i urządzenia te są wykorzystywane w poszczególnych działach wytwórczości. W ich skład wchodzą również przyrządy kontrolno-pomiarowe. Nie należy zaliczać do nich mechanicznych kopalń węgla i rud. Nie należy zaliczać do rodzaju 643 ("Przenośniki...") maszyn i urządzeń, które są składową (elementem wyposażenia) innych obiektów, np. fundament - o ile występuje.

Urządzenia zasilające i zabezpieczające

Urządzenia zasilające, np. wbudowane w konstrukcję budynku na stałe, obejmują: rozdzielnie i transformatory zasilające, aparaturę zabezpieczającą itp. Dotyczy to zarówno sieci sprężonego powietrza (łączniki na magistrali), jak i instalacji odgromowej oraz sygnalizacyjnej. Przykładem są telefony, aparatura sygnalizacyjna itp. Nie należy zaliczać do nich łączników i przełączników pracy w obwodach prądu stałego, ani części maszyn lub urządzeń złożonych, wchodzących w skład innych urządzeń, jak np. sieć uziemiająca.

tags: #zestaw #wiertnica #kst