Seria pojazdów użytkowych Škoda 706 RT, produkowana przez czechosłowackiego producenta LIAZ, stanowi ikonę designu i inżynierii motoryzacyjnej okresu powojennego. Pojazdy te, nazywane ze względu na swoją sylwetkę „tramwajami”, zdominowały krajobraz drogowy wielu krajów bloku wschodniego, stając się fundamentem transportu ciężarowego i specjalistycznego.
Historia powstania Škody 706 RT
Model 706 RT powstał na bazie ciężarówki Škoda 706 R. Kluczową zmianą konstrukcyjną było skrócenie ramy drabinkowej i zastosowanie kabiny nad silnikiem (koncepcja bezkapturowa), co było przełomem w porównaniu do poprzednich modeli z długim nosem. Produkcja seryjna rozpoczęła się w 1958 roku i trwała ponad ćwierć wieku.
Pojazd był napędzany sprawdzonym sześciocylindrowym silnikiem wysokoprężnym o pojemności 11,78 l. Dzięki zastosowaniu bezpośredniego wtrysku paliwa, jednostka osiągała moc 160 KM (118 kW) przy 1900 obr./min, co znacząco poprawiło osiągi i niezawodność konstrukcji. Silnik współpracował z jednotarczowym suchym sprzęgłem oraz pięciobiegową skrzynią biegów.
Warianty nadwozi i zastosowania specjalistyczne
Wszechstronność platformy 706 RT pozwoliła na stworzenie licznych wersji specjalistycznych. Do najpopularniejszych należały:
- RTS: Wywrotka trójstronna (wersje RTS 1 oraz RTS 2).
- RTH: Podwozie z kabiną do polewaczki (częsty element polskiego krajobrazu).
- RTTN: Ciągnik siodłowy ze skróconym rozstawem osi.
- RTK: Podwozie przystosowane do śmieciarek systemu KUKA.
- RTP: Platforma z napędem na wszystkie koła (4×4).
Škoda 706 w kulturze i modelarstwie
Škoda 706 RT zapisała się nie tylko w historii transportu, ale również w kinematografii. Pojazd ten często pojawiał się w tle polskich produkcji filmowych, takich jak „Gangsterzy i filantropi”, „Stawiam na Tolka Banana”, „Jan Serce” czy „Siedem życzeń”.
Dla wielu pasjonatów motoryzacji modelik Škoda 706 RTO stanowi niezwykłą sentymentalną wartość. Często bywa on pierwszym elementem młodzieńczych kolekcji, co sprawia, że zdobycie egzemplarza w dobrym stanie jest priorytetem dla wielu kolekcjonerów. Mimo trudności w renowacji, takich jak dorabianie elementów bagażnika dachowego czy naprawa balustrad przy użyciu żywic epoksydowych, pasja do odzyskiwania tych miniaturowych pojazdów pozostaje żywa.